5 Najlepszych Pomp Głębinowych do Deszczowni Rolniczej, Które Warto Wybrać

Zasilenie deszczowni rolniczej wymaga potężnego ciśnienia rzędu 8–15 barów oraz stałego przepływu sięgającego nawet 1000 l/min. Zły dobór agregatu prowadzi do zrywania słupa wody lub niedociśnienia na dyszy zraszacza. Wyselekcjonowaliśmy 5 bezkompromisowych pomp głębinowych na sezon 2026, które gwarantują stabilne nawadnianie upraw w warunkach suszy rolniczej.

Zestawienie topowych pomp do deszczowni rolniczych w pigułce

Koniec teorii, przejdźmy do konkretnych liczb. Dobra jednostka do deszczowni szpulowej to wół roboczy: musi bez zadyszki utrzymać ciśnienie robocze w zakresie 8–15 bar i tłoczyć stabilne 250–1000 l/min, przy czym standardem na polach jest zapotrzebowanie rzędu 400–500 l/min. Nasze kryteria selekcji są bezwzględne. Liczy się sprawność hydrauliczna wirników wielostopniowych, wysoka odporność na zanieczyszczenia mechaniczne (minimum 150–200 g/m³ piasku) oraz stabilność pod obciążeniem trójfazowych silników 400V o mocach od 5,5 do 22 kW.

Zastanawiasz się, jaka pompa do deszczowni sprawdzi się najlepiej, nie drenując przy tym kieszeni? Tu wchodzimy w temat, o którym sprzedawcy katalogowi często milczą: koszty eksploatacji silników dużej mocy. Mamy wrażenie, że zbyt wielu inwestorów patrzy wyłącznie na wydatek przy kasie. Prawda jest brutalna – jednostka o mocy 18,5 kW chodząca po 10–12 godzin na dobę potrafi w szczycie sezonu spalić kilkaset kilowatogodzin dziennie. Kupno przewymiarowanego agregatu tłoczącego wodę na zdławionym zaworze to wyrzucanie pieniędzy w błoto. Jak wskazują doradcy techniczni z firmy WaterMark, wpięcie falownika do układu deszczowni obniża zużycie energii o 20–30% i diametralnie zmniejsza obciążenie mechaniczne podzespołów.

Druga sprawa to piasek. Drobne cząstki ścierne to cichy zabójca hydrauliki. Z analiz prowadzonych przez Instytut Inżynierii Rolniczej PAN wynika, że blisko 30% przedwczesnych awarii w głębinowych instalacjach rolnych to bezpośredni skutek zatarcia wirników przez osady denne. Dlatego wybierając między pancerną Omnigeną 6SD a precyzyjnym Belgiardino, zawsze sprawdzaj pasowanie elementów i tolerancję na zapiaszczenie. Serio, przestój maszyny i wymiana stopni pompy w środku lipcowej fali upałów to chyba najgorszy scenariusz, jaki można sobie zafundować.

,

Ranking 5 najlepszych pomp głębinowych do deszczowni

Zastanawiasz się, jaka pompa do deszczowni poradzi sobie na Twoim polu bez ryzyka zatarcia po jednym suchym sezonie? Odpowiedź nie tkwi w obietnicach z prospektów, tylko w czystej hydraulice. Deszczownia szpulowa czy rurociąg ze zraszaczami to bezlitosny poligon: potrzebujesz stabilnego wydatku rzędu setek litrów na minutę i potężnego ciśnienia, które pokona opory rurociągu oraz napędzi turbinę wodną. Według danych branżowych ARI Polska z ostatnich badań, ponad 65% gospodarstw celuje obecnie w jednostki trójfazowe o mocach od 7,5 kW do 15 kW z uwagi na postępującą automatyzację. Odrzuciliśmy marketowy sprzęt i zestawiliśmy 5 bezwzględnie sprawdzonych agregatów na rok 2026.

1. Omnigena SPO 60 – pancerna stal nierdzewna AISI 304

Ta maszyna to czysty metal, zero taniego plastiku w newralgicznych punktach. Jeśli Twoja woda ze studni ma agresywny odczyn chemiczny lub podwyższone zażelazienie, standardowe wirniki potrafią zniknąć w oczach. Mamy wrażenie, że SPO 60 projektowano z myślą o przetrwaniu małego armagedonu.

• Dla kogo / Najlepsza dla: Duże gospodarstwa warzywnicze i plantacje wymagające ciągłej pracy z agresywną chemicznie wodą głębinową.
• Kluczowe parametry robocze: Moc: 11 kW – 15 kW (zależnie od stopnia), ciśnienie robocze sięgające do 15 barów, maksymalna wydajność na poziomie 1166 l/min.
• Dlaczego wygrywa: Cała konstrukcja – od korpusu, przez dyfuzory, aż po wirniki – została wykonana ze stali kwasoodpornej AISI 304. Odporność na erozję chemiczną deklasuje konkurencję.
• Plusy: Fenomenalna odporność na korozję; rygorystyczny atest higieniczny PZH; wysoka sprawność hydrauliczna.
• Minusy: Wysoka waga utrudniająca montaż na rurociągu tłocznym; wysoki próg cenowy wejścia.

2. Belardi 6X (13 kW) – niezniszczalna hydraulika z wirnikami pływającymi

Włoska myśl inżynieryjna w najlepszym wydaniu. Belardi 6X to wół roboczy dla tych, którzy mają w odwiercie problem z drobnoziarnistym piaskiem. Zastosowane wirniki pływające radzą sobie z drobinami do 200 mg/m³, nie klinując sekcji hydraulicznych.

• Dla kogo / Najlepsza dla: Studnie wiercone w trudnych warunkach geologicznych o podwyższonym piaszczeniu, zasilające zraszacze polowe.
• Kluczowe parametry robocze: Moc: 13 kW (silnik w klasie sprawności IE3), maksymalne ciśnienie tłoczenia rzędu 23,6 bara (podnoszenie 236 m), wydajność znamionowa 500 l/min.
• Dlaczego wygrywa: Wytrzymuje do 30 cykli załączeń na godzinę – to kapitalny wynik, gdy system irygacyjny jest spięty z automatyką sektorową.
• Plusy: Pływające wirniki z Norylu; silnik spełniający normy dyrektywy ekodesignu; mosiężny korpus tłoczny tłumiący naprężenia.
• Minusy: Noryl jest odporny, ale przy potężnym piaskowaniu zużywa się szybciej niż stal kwasoodporna.

3. Pedrollo 4SR – mistrz sprawności do węższych odwiertów

Co zrobić, gdy odwiert ma średnicę zaledwie 160 mm, a Ty musisz wyciągnąć solidny strumień wody? Wpychanie dużej pompy 6-calowej grozi zablokowaniem silnika i brakiem chłodzenia. Pedrollo 4SR to 4-calowy majstersztyk z opatentowaną hydrauliką niezależnych wirników.

• Dla kogo / Najlepsza dla: Wąskie studnie głębinowe (rury podsypkowe 160 mm), mniejsze deszczówki bębnowe oraz systemy z mikrozraszaczami.
• Kluczowe parametry robocze: Moc silnika do 7,5 kW, ciśnienie wyjściowe do 11 barów, przepływ maksymalny 350 l/min.
• Dlaczego wygrywa: Niezwykle zwarta budowa i precyzyjne pasowanie elementów, które ogranicza pobór energii elektrycznej przy zachowaniu świetnego słupa podnoszenia.
• Plusy: Zmieści się w niemal każdym odwiercie; niska awaryjność; precyzyjnie wyważony wał ze stali nierdzewnej.
• Minusy: Ograniczony wydatek – przy bardzo dużych dyszach deszczowni zabraknie jej wydajności objętościowej.

4. Omnigena 6SD z silnikiem Sumoto 400V – potwór pod wielkie deszczownie szpulowe

Tutaj nie ma kompromisów. Zestawienie wielostopniowej hydrauliki 6SD z włoskim, przewijalnym silnikiem olejowym Sumoto to rozwiązanie dla operatorów ciężkiego sprzętu nawadniającego. Słyszysz czasem głuche uderzenie w rurach, gdy elektrozawór odcina sekcję? Silniki Sumoto doskonale dogadują się z nowoczesnymi falownikami. Dzięki temu płynny start i łagodny stop eliminują niszczące uderzenia hydrauliczne, które potrafią rozsadzić rury PE lub zdemolować przekładnię w wózku deszczowni.

• Dla kogo / Najlepsza dla: Ciężkie deszczownie szpulowe o długości węża powyżej 300–400 metrów, pracujące bez przerw przez kilkadziesiąt godzin.
• Kluczowe parametry robocze: Moc sięgająca aż do 22 kW, ciśnienie stabilne powyżej 16 barów, wydatek rzędu 1000–1200 l/min.
• Dlaczego wygrywa: Niezrównana wytrzymałość silnika Sumoto na asymetrię faz oraz pełna kompatybilność z przetwornicami częstotliwości (falownikami).
• Plusy: Potężny zapas siły tłoczenia; bezproblemowy serwis i możliwość przezwajania silnika; ochrona instalacji przed skokami ciśnienia.
• Minusy: Wymaga potężnego przyłącza energetycznego i profesjonalnego zabezpieczenia termiczno-prądowego.

5. Belgiardino 6V – ekstremalne ciśnienie na dalekie odległości

Twoje pole leży kilometr od studni, a rura tłoczna biegnie pod górę? Zwykła pompa polegnie na oporach liniowych. Model Belgiardino 6V projektowano do zadań, gdzie priorytetem nie jest rekordowa objętość, lecz bezlitosna siła tłoczenia, zdolna przepchnąć wodę przez skrajnie długie magistrale przesyłowe.

• Dla kogo / Najlepsza dla: Uprawy na pofałdowanym terenie, z dużymi różnicami wzniesień i odległymi punktami poboru.
• Kluczowe parametry robocze: Moc: 11 kW, ciśnienie tłoczenia przekraczające 14 barów (w wersjach wielostopniowych nawet do 19 barów), wydatek stabilny 550 l/min.
• Dlaczego wygrywa: Konstrukcja wirników z technopolimeru domieszkowanego włóknem szklanym gwarantuje sztywność łopatek i brak deformacji pod olbrzymim naporem słupa wody.
• Plusy: 36 miesięcy gwarancji na hydraulikę dla klientów indywidualnych; wysoka sprawność ciśnieniowa; znakomite dopasowanie do deszczowni z wąską dyszą główną.
• Minusy: Klasa efektywności energetycznej IE2 silnika wypada nieco słabiej pod kątem rachunków za prąd niż w Belardi IE3.

,

Jak dobrać pompę do instalacji nawadniającej: zasady obliczeń hydraulicznych

Gdy rolnicy pytają nas, jaka pompa do deszczowni sprawdzi się najlepiej na ich areale, najczęściej zaczynają od przeglądania tabliczek znamionowych. To błąd. Sama moc silnika czy maksymalna wydajność fabryczna nie mówią praktycznie nic o tym, jak agregat poradzi sobie w polu. Tutaj rządzi twarda hydraulika. Jeśli zignorujesz opory przepływu, zraszacz zamiast potężnego parasola wody wypluje z siebie marną mgiełkę, a wózek deszczowni nawet nie drgnie z braku ciśnienia na turbinie zwijającej.

Dobór agregatu pompującego zawsze zaczynamy od końca — czyli od wymagań samej deszczowni szpulowej lub zraszacza polowego, cofając się krok po kroku aż do lustra wody w studni czy zbiorniku. Żadnej magii, czysta matematyka.

Kalkulacja ciśnienia roboczego: prosty wzór sumowania oporów

Mamy wrażenie, że wielu wykonawców instalacji nawadniających celowo komplikuje te obliczenia. Tymczasem bazowy rachunek jest zaskakująco prosty. Aby wiedzieć, jakiego ciśnienia tłoczenia potrzebujesz na wyjściu z pompy, musisz zsumować wszystkie punkty oporu w układzie.

Wzór na ciśnienie robocze pompy:
P_robocze = P_{wymagane_zraszacz} + ΔP_pion + ΔP_poziom + ΔP_armatura

Rozbijmy poszczególne składowe na czynniki pierwsze:

• Wymagane ciśnienie na zraszaczu (P_{wymagane_zraszacz}): Standardowe działko deszczowni potrzebuje zazwyczaj od 4,5 do nawet 6 barów na samej dyszy, aby uzyskać optymalny zasięg i stopień rozbicia kropli. Przyjmijmy roboczo 5 bar.
• Straty w pionie (ΔP_pion): Zasada fizyki przepływu jest bezlitosna: każdy metr w górę generuje opór. Spadek ciśnienia w pionie wynosi 1 bar na każde 10 m głębokości dynamicznego lustra wody w studni głębinowej lub różnicy wysokości terenu (1 bar odpowiada 10 m, jeśli przeliczasz to na wysokość podnoszenia słupa wody). Lustro dynamiczne opada na 20 metrów? Tracisz z marszu równe 2 bary.
• Straty w poziomie (ΔP_poziom): Średnio przyjmuje się spadek ciśnienia na poziomie 1 bar na każde 100 m rurociągu przesyłowego przy poprawnie dobranej średnicy. Masz 300 metrów od ujęcia do deszczowni? Dolicz kolejne 3 bary strat liniowych.
• Opory armatury (ΔP_armatura): Złączki, kolana, zawory zwrotne, a przede wszystkim stacja filtracyjna. Dane kalkulatorów polowych (np. Anixol) bezlitośnie pokazują, że zabrudzony filtr żwirowo-dyskowej i zwężki potrafią wygenerować od 0,5 do 1,5 bara dławienia.

W naszym scenariuszu: 5 bar (zraszacz) + 2 bar (pion) + 3 bar (magistrala) + 1 bar (armatura z filtrem) = 11 barów ciśnienia roboczego przy wymaganym przepływie wody. Tyle realnie musi podać pompa na wyjściu. Sporo? Tak wygląda rzeczywistość profesjonalnego nawadniania w 2026 roku.

Średnice rur PE a straty hydrauliczne rurociągu i punkt pracy pompy

Próba oszczędzania na magistrali przesyłowej to najkrótsza droga do zarżnięcia agregatu. Straty hydrauliczne rurociągu rosną w sposób wykładniczy, gdy woda płynie zbyt wąskim przekrojem. Jak wykazują badania z zakresu inżynierii wodnej, m.in. publikacje dr. inż. Marka Kowalskiego z Politechniki Wrocławskiej, podwojenie średnicy wewnętrznej rury potrafi obniżyć straty tarcia niemal pięciokrotnie przy zachowaniu tego samego wydatku cieczy!

Dla deszczowni rolniczych standardem magistrali są rury polietylenowe PE o średnicach zewnętrznych 63 mm, 75 mm lub 100 mm, a węże elastyczne na zasilaniu nie powinny mieć mniej niż 3 cale. Eksperci z KOWR w swoich wytycznych technicznych jasno zaznaczają: prędkość przepływu cieczy w magistrali nie powinna przekraczać 1,5–2,0 m/s. Wszystko powyżej to proszenie się o niszczące uderzenia hydrauliczne i potężne dławienie strumienia.

Swoją drogą, pamiętaj o fundamentalnej zależności: zmiana średnicy dyszy deszczowni wymusza przesunięcie punktu pracy na charakterystyce pompy. Założenie większej dyszy w działku (np. przeskok z 16 mm na 20 mm) natychmiast obniża opór hydrauliczny całego układu. Woda ucieka lżej, więc wydatek rośnie, ale ciśnienie tłoczenia drastycznie spada, przesuwając punkt pracy pompy daleko w prawo. Jeśli silnik spalinowy lub elektryczny nie ma odpowiedniego zapasu mocy na krzywej kW, wejdzie w stan przeciążenia, a ciśnienie spadnie poniżej wartości krytycznej dla turbiny bębna. Zawsze weryfikujmy punkt przecięcia charakterystyki rurociągu z krzywą Q-H pompy, zanim zmienimy dyszę na większą.

,

Dopasowanie pompy do studni głębinowej i ochrona przed awarią

Kupujesz potężny agregat, podłączasz rurociąg, odpalasz zraszacze i… po trzech tygodniach sprzęt ląduje w serwisie. Znany scenariusz? Zastanawiając się, jaka pompa do deszczowni sprawdzi się na polu, wielu gospodarzy popełnia kardynalny błąd: wybiera maszynę wyłącznie pod wymagania zraszacza, kompletnie ignorując możliwości własnego ujęcia. Zasada jest prosta i bezwzględna — wydajność pompy nie może pod żadnym pozorem przekraczać wydajności eksploatacyjnej studni (jej rzeczywistego debetu). Jeśli ten parametr zignorujesz, fizyka bezlitośnie zweryfikuje Twój portfel.

Zrywanie słupa wody: lustro dynamiczne i rzeź wirników

Zanim w ogóle spojrzysz w katalogi producentów, musisz rozróżnić dwa pojęcia: lustro statyczne oraz lustro dynamiczne. Lustro statyczne to poziom, na którym woda stoi w odwiercie, gdy nikt jej nie rusza. Lustro dynamiczne to punkt, do którego opada woda po uruchomieniu pompowania z określoną wydajnością. W profesjonalnym ujęciu ten poziom musi się ustabilizować zdecydowanie powyżej wlotu pompy. Mamy wrażenie, że w ferworze zakupów w 2026 roku część inwestorów wciąż liczy na cud, że „jakoś to będzie” i odwiert nagle da dwa razy więcej wody. Nie da.

Gdy pompa ciągnie więcej cieczy, niż warstwa wodonośna jest w stanie oddać, dochodzi do zjawiska zrywania słupa wody. Poziom gwałtownie spada, w strefie ssącej powstaje potężne podciśnienie, a do akcji wkracza niszczycielska kawitacja. Woda zaczyna gwałtownie pulsować, porywając z dna potężne ilości piasku i mułu. Co dzieje się w środku agregatu? Czysta demolka. Wirniki i łożyska są bombardowane drobinami kwarcu niczym w komorze piaskarki przemysłowej. Dochodzi do błyskawicznego starcia krawędzi roboczych wirników, rozszczelnienia dławnic i zatarcia łożysk ślizgowych. Chwilę później silnik zaczyna pracować bez właściwego odbioru ciepła, uzwojenia osiągają krytyczną temperaturę i jednostka po prostu się pali. Jak słusznie podkreślają eksperci z portalu pompysanok.pl, zapiaszczenie potrafi wykończyć nawet solidny model z pływającymi wirnikami w niespełna jeden sezon.

Wymiary odwiertu, chłodzenie i obowiązkowa armatura ochronna

Geometria rury podziemnej decyduje o życiu silnika. Przy instalacjach zasilających deszczownie standardem powinien być odwiert o średnicy minimum 160 mm. Zasada zachowania optymalnego przepływu mówi wyraźnie: rura osłonowa studni musi być o co najmniej 10 mm szersza od zewnętrznej średnicy korpusu agregatu. Dlaczego? Silnik głębinowy chłodzi się wyłącznie wodą, która omiata go w drodze do sekcji hydraulicznej. Płynąca ciecz musi mieć odpowiednią prędkość liniową. Zbyt ciasny odwiert zablokuje pompę, a zbyt luźny… spali silnik.

Właśnie tak — jeśli montujesz pompę w szerokiej studni wielkośrednicowej (np. z kręgów betonowych o średnicy 800–1000 mm czy w potężnym zbiorniku retencyjnym), woda opływa korpus zbyt wolno. Wokół silnika powstaje poduszka przegrzanej wody, a agregat dosłownie gotuje się we własnym sosie. W takich układach bezwzględnie wymagany jest montaż specjalnej rury osłonowej (płaszcza chłodzącego), która ciasno opina silnik i wymusza zasysanie wody od dołu, z wymaganą prędkością przepływu wzdłuż całego korpusu elektrycznego. O tym detalu zapomina chyba co drugi wykonawca.

W instalacjach rolniczych nie ma miejsca na kompromisy czy pompy pozbawione aktywnego zabezpieczenia. Oszczędność kilkuset złotych na osprzęcie przy maszynie wartej kilkanaście tysięcy to czyste szaleństwo. Sprawny układ czerpalny wymaga obecności konkretnych elementów wyposażenia:

• Sondy i czujniki poziomu cieczy — montowane w studni tuż nad pompą (np. moduły automatyki EWC Protect); odcinają zasilanie w ułamku sekundy, gdy lustro dynamiczne opadnie poniżej bezpiecznego pułapu, chroniąc układ przed natychmiastowym suchobiegiem.
• Falownik (inwerter) — urządzenie płynnie dopasowujące obroty silnika do zadanego ciśnienia w rurociągu; eliminuje skoki ciśnienia, chroni przed przeciążeniem prądowym i zapobiega gwałtownym uderzeniom hydraulicznym.
• Zawór zwrotny z grzybkiem mosiężnym lub ze stali nierdzewnej — zainstalowany tuż nad pompą oraz na wylocie ze studni; powstrzymuje cofanie się tysięcy litrów wody i neutralizuje niszczące uderzenia hydrodynamiczne przy nagłym wyłączeniu deszczowni.
• Presostat ciśnieniowy współpracujący ze zbiornikiem przeponowym — stabilizuje parametry hydrauliczne i zapobiega ciągłemu, taktującemu załączaniu się silnika przy drobnych wahaniach w sieci.

Instalatorzy z branżowego serwisu dambat.pl zwracają uwagę na twarde realia: w warunkach suszy hydrologicznej poziomy wód gruntowych potrafią spaść o kilka metrów w zaledwie parę tygodni. Zabezpieczenia elektroniczne to nie luksusowy dodatek. To jedyna bariera, która chroni Twoją inwestycję przed kosztownym złomowaniem.

,

Co wybrać w pierwszej kolejności? Podsumowanie i rekomendacje

Koniec teoretyzowania. Prawidłowa odpowiedź na pytanie, jaka pompa do deszczowni sprawdzi się na Twoim polu, sprowadza się do twardych parametrów hydraulicznych i warunków w odwiercie. Półśrodki w nawadnianiu nie istnieją — albo maszyna trzyma stałe ciśnienie robocze na dyszy zraszacza, albo zmagasz się z niedolanym polem i zarżniętym silnikiem. Mamy proste, bezdyskusyjne rekomendacje dla trzech konkretnych scenariuszy:

• Trudne ujęcia z tendencją do piaskowania: Belardi 6X. Jeżeli woda niesie ze sobą drobiny kwarcu, tradycyjna hydraulika padnie po jednym sezonie. Konstrukcja Belardi radzi sobie ze ściernym urobkiem bez natychmiastowego spadku parametrów tłoczenia.
• Wielkoobszarowe deszczownie szpulowe o zapotrzebowaniu powyżej 60 m³/h: Omnigena 6SD z włoskim silnikiem Sumoto 400V. To pancerny zestaw roboczy do ciężkiej orki. Silnik Sumoto bez problemu wytrzymuje długie, wielogodzinne cykle pod wysokim obciążeniem ciśnieniowym, gwarantując potężny wolumen wody.
• Standardowe odwierty w rurze studziennej 160 mm: seria Pedrollo 4SR. Znakomita sprawność hydrauliczna w kompaktowej średnicy 4 cali. Zapewnia właściwą szczelinę chłodzącą w rurze 160 mm, co eliminuje ryzyko przegrzania uzwojenia w szczycie letnich upałów.

Zanim jednak klikniesz „zamów”, przeprowadź rzetelny audyt wydajności ujęcia. Kupowanie pompy o wydajności 50 m³/h do studni dającej 35 m³/h to proszenie się o zerwanie słupa wody, suchobieg i zassanie mułu. Sprawdź depresję, poziom dynamiczny i dopiero wtedy dobieraj punkt pracy agregatu. Swoją drogą, mamy wrażenie, że wielu rolników zapomina o jeszcze jednej bariery: prawie.

Uwaga prawna na rok 2026: Pobór powyżej 5 m³ wody na dobę stanowi w myśl Prawa wodnego usługę wodną. Przeciętna deszczownia szpulowa zużywa ten limit w niecałe dziesięć minut. Jak wynika z oficjalnych interpretacji publikowanych na gov.pl oraz danych Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, legalna praca takiego zestawu bezwzględnie wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego i operatu. Szacunki IUNG dowodzą, że niemal 30% gospodarstw ignoruje te limity, ryzykując kary administracyjne sięgające nawet 500 tys. zł oraz przyczyniając się do lokalnych lejów depresyjnych (spadki poziomu wód gruntowych o 1–3 m).

Zrób to raz, a porządnie. Przejdź przez naszą szybką listę kontrolną, zanim zainwestujesz w sprzęt:

Nie kupuj pompy w ciemno. Skonsultuj wykres pracy urządzenia z rzeczywistymi parametrami swojej deszczowni, zweryfikuj wydajność studni na próbnej pompie i dopiero wtedy zamawiaj docelowy agregat. Solidny dobór hydrauliki to jedyna gwarancja, że instalacja bezawaryjnie przetrwa falę upałów.